Sardanapalus powrócił do Niniwy, by bronić swojej stolicy, podczas gdy jego armia została postawiona pod dowództwem jego szwagra, który wkrótce został pokonany i zabity. Po wysłaniu swojej rodziny w bezpieczne miejsce, Sardanapalus przygotował się do obrony Niniwy. Udało mu się wytrzymać długie oblężenie, ale ostatecznie ulewne deszcze spowodowały, że Tygrys wylał, doprowadzając do zawalenia się jednego z murów obronnych. Aby uniknąć wpadnięcia w ręce swoich wrogów, Sardanapalus miał stworzony dla siebie stos pogrzebowy, na którym ułożone były "wszystkie jego złote, srebrne i królewskie stroje". W stosie uwięził także swoich eunuchów i konkubiny, którzy zginęli razem z nim w płomieniach. Grecki pisarz Choerilus z Iasus skomponował epitafium na temat Sardanapala, które, jak twierdził, zostało przetłumaczone z języka chaldejskiego.
Historyczna autentyczność Nie ma króla o imieniu Sardanapal w Asyryjskiej Liście Królów. Fragmenty opowieści o Sardanapalu zdają się być w pewnym stopniu powiązane z wydarzeniami z późniejszych lat Imperium Asyryjskiego, jak konflikt między królem asyryjskim Aszurbanipalem a jego bratem Szamasz-szuma-ukinem, który kontrolował Babilon jako terytorium wasalne, w imieniu swojego brata.