W następnym roku nowojorski wydawca opublikował ją ponownie, tym razem z przywróconym oryginalnym tytułem i tekstem.
W 1966 roku napisała i rozesłała list otwarty do Michaiła Szołochowa, ulubionego pisarza partii komunistycznej, w odpowiedzi na jego atak na uwięzionych pisarzy Andrieja Siniawskiego i Julija Daniela, przypominając mu, że „Największy z naszych poetów Aleksander Puszkin powiedział z dumą „wołałem o miłosierdzie dla poległych”.
We wrześniu 1973 r., nie mogąc publikować w Związku Radzieckim, Czukowska wysłała list za granicę, w którym ubolewa nad oficjalnie sponsorowanymi kampaniami przeciwko Borysowi Pasternakowi w 1958 r., Aleksandrowi Sołżenicynowi w 1969 r.
W odwecie biuro sekcji literatury dziecięcej Związku Pisarzy Moskiewskich, do którego należała, zaproponowało jej wydalenie. 9 stycznia 1974 roku została wezwana przed zarząd moskiewskiego związku pisarzy, gdzie strażnicy nie dopuścili do przybycia żadnego z jej przyjaciół lub zwolenników, i została formalnie wydalona ze związku, co uniemożliwiło jej możliwość ponownego opublikowania czegokolwiek.