Pierwsza bitwa mały|Obraz bitwy morskiej pod Schooneveld Dnia 2 czerwca 1673 sprzymierzeni, dochodząc do wniosku, że czekali już dość długo, zbliżyli się do holenderskiej floty. Książę Rupert dysponował znaczącą przewagą liczebną w okrętach (86 przeciwko 64), ludziach (24 295 do 14 762) i działach (4 826 do 3 157) – sami holenderscy admirałowie nazwali swą flotę Małą Nadzieją. Holenderska flota była mniejsza niż zwykle ponieważ admiralicja Fryzji nie była w stanie wystawić swojej części. Fryzja oraz okolice Groningen były w tym czasie atakowane przez biskupa Münsteru. Jednak nagły sztorm nie dopuścił tym razem do bitwy. Dnia 7 czerwca gdy wiatr wiał z północnego zachodu, książę Rupert spróbował ponownie i umieścił swoją własną eskadrę w awangardzie, francuską eskadrę pod wodzą Jeana d’Estréesa w centrum, a eskadrę Edwarda Spragge'a w ariergardzie. Holenderską awangardą dowodził Tromp, centrum Admirał Porucznik (tłum. z ang. Lieutenant-Admiral) Aert Janssen van Nes pod nadzorem dowódcy całej floty De Ruytera, natomiast ariergardę wiódł Admirał-Porucznik Adriaen Banckert.