charakteryzują się możliwością przenoszenia dużych mocy) oraz odbieraki służące do łączenia pojazdu ze standardową siecią trolejbusową – zbliżone konstrukcją do zwykłego pantografu połówkowego, a nawet bardziej uproszczone (nie zapewniają prowadzenia po sieci, czyli nie umożliwiają jazdy pod siecią).
Pantografy w Polsce Pantografy eksploatowane w kolejach polskich charakteryzuje konstrukcja, której koncepcja ukształtowana została w I połowie XX wieku. Na przestrzeni lat była ona poddawana pewnym modyfikacjom, ale zasadnicza jej część nie ulegała większym zmianom. Dopiero pod koniec lat 80. XX wieku skonstruowano prototyp pierwszego polskiego pantografu połówkowego. Poprzestano jednak tylko na serii informacyjnej liczącej około 50 egzemplarzy. Stara konstrukcja i niewielka produkcja odbieraków prądu otwierają kolejne możliwości ich wymiany, np. w ramach modernizacji pojazdów trakcyjnych. Chcąc podołać nowym wyzwaniom techniczno-eksploatacyjnym, przewoźnicy polscy zmuszeni są do zakupu nowoczesnych, ale i nietanich pantografów renomowanych firm europejskich, takich jak: Stemmann-Technik GmbH (Niemcy), (Francja), .