Ostsiedlung), tereny dzisiejszego Stralsundu zostały zasiedlone przez plemiona germańskie. W 1234 roku rugijski książę Wisław I przyznał miastu prawa miejskie wzorowane na prawach Lubeki, tudzież Rostocku.
W roku 1240 wprowadzono wolność celną, a Stralsund stał się szybko jednym z najważniejszych nadbałtyckich miast handlowych, głównie dzięki osadnikom z Westfalii. W tym czasie pod banderą stralsundzką pływało około 300 statków. W roku 1250 powstało Nowe Miasto z kościołem Mariackim, a pod koniec XIII wieku przyłączono teren na którym znajdował się kościół św. Jakuba. W roku 1293 miasto przystąpiło do związku Hanzeatyckiego i stało się ważnym graczem na arenie międzynarodowej.
Po rozwiązaniu księstwa rugijskiego w 1325 r. Stralsund został przekazany książętom pomorskim i należał do księstwa pomorsko-wołogoskiego. W XIV wieku stał się najważniejszym po Lubece miastem hanzeatyckim na południowym wybrzeżu Bałtyku, a podczas wojny Hanzy z Duńczykami miasto odegrało bardzo dużą rolę. To tutaj podpisano w 1370 roku akt pokojowy znany w polskojęzycznej monografii pokojem w Strzałowie.