W lutym 1965 wyznaczono go na szefa Komunikacji Wojskowej w Kwatermistrzostwie Marynarki Wojennej, gdzie w lipcu 1966 otrzymał awans na komandora w grupie oficerów Marynarki Wojennej specjalności transport morski. Wcześniej, z dniem 21 września 1964 zaliczony został do korpusu oficerów Marynarki Wojennej grupy technicznej. W lipcu 1968 objął funkcję szefa Służby Komunikacji Wojskowej w Służbach Technicznych i Zaopatrzenia Dowództwa Marynarki Wojennej.
W latach 1969–1974 pełnił obowiązki komendanta Wyższej Oficerskiej Szkoły Samochodowej im. gen. Aleksandra Waszkiewicza w Pile. W 1969 został zaliczony do korpusu oficerów samochodowych grupy technicznej. W 1971, w systemie zaocznym, ukończył studia w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej na Wydziale Dowódczym w specjalności bojowa eksploatacja okrętu z wynikiem bardzo dobrym, uzyskując tytuł inżyniera nawigatora. Również w 1971 odbył kurs przeszkolenia kierowniczej kadry szczebla taktyczno-operacyjnego w Akademii Sztabu Generalnego WP. 12 października 1972 awansowany uchwałą Rady Państwa na generała brygady. Nominację wręczył mu 11 października 1972 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński. W 1973 ukończył kurs przeszkolenia komendantów Wyższych Szkół Oficerskich.