Tadeusza Kościuszki w Riazaniu i dowodził plutonem na szlaku bojowym 1 Armii Wojska Polskiego.
Po wojnie służył w Wojskach Ochrony Pogranicza na stanowisku komendanta strażnicy, a następnie dowódcy kompanii szkoły podoficerskiej. W 1947 ukończył Gimnazjum dla Dorosłych. W następstwie tendencyjnej opinii, w której napisano, że "nie nadaje się do służby w WOP. Jest obcy klasowo i kontaktował się z wrogim elementem", został w 1950 przeniesiony do Marynarki Wojennej. Również w MW był oceniany jako "niepewny politycznie, nie wykazujący czujności klasowej i nienawiści do wrogów PRL". W 1956 został dowódcą 69 Batalionu Samochodowego podległego Zarządowi Tyłów Marynarki Wojennej. W 1958 uzupełnił wykształcenie ogólne składając egzaminy maturalne w Gimnazjum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Gdyni. W sierpniu 1959 został skierowany na studia na Fakultecie Wojsk Pancernych, Samochodowych i Inżynieryjnych Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie, kończąc je w 1964 z wynikiem dobrym i dyplomem magistra inżyniera mechanika w specjalności samochody i ciągniki. Po powrocie do Marynarki Wojennej został starszym wykładowcą zespołu okrętowych urządzeń elektrotechnicznych Katedry Elektrotechniki Okrętowej na Wydziale Technicznym Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni.