Uzyskał też liczne nadania starościńskie i pod koniec życia stał się najsilniejszym z magnatów na Litwie wspierając swoich sojuszników Radziwiłłów, z którego to rodu pochodziła jego żona. W 1736 roku został wyznaczony senatorem rezydentemVolumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 326..
Zmarł 16 września 1744 roku w Mereczu. Jego trzecia żona, Tekla Róża z Radziwiłłów wyprawiła mu niezwykle wystawny, trwający 3 dni pogrzeb. Podczas uroczystości zaprezentowano portrety jego 12 przodków i dokonano uroczystego złamania tarczy herbowej na znak wygaśnięcia rodu.
Życie prywatne Michał Serwacy był trzykrotnie żonaty. Pierwszą jego żoną była jego przysposobiona siostra, Katarzyna Dolska, córka jego ojczyma z pierwszego małżeństwa – Jana Karola Dolskiego. Małżeństwo to, zaaranżowane przez matkę z powodów majątkowych, było całkiem udane i bezkonfliktowe. Niemniej w czasie jego trwania Michał wiele lat spędził z dala od małżonki – najpierw w podróżach edukacyjnych, później w trakcie wojny domowej w wojsku, następnie w niewoli i na przymusowej emigracji. Mimo tego jego owocem były narodziny dwóch córek – Anny (1700–1732) i Katarzyny (1701–1770). Książę obie córki wydał za mąż jednocześnie w roku 1722.