Starszą Annę za Józefa Ogińskiego, młodszą Katarzynę za Michała Zamoyskiego.
Po śmierci Katarzyny w styczniu 1725 roku książę nie nosił długo żałoby. Chcąc koniecznie przedłużyć ród ożenił się ponownie już 29 lipca 1725 roku. Wybór jego podyktowany był nie wielkością posagu czy korzyściami politycznymi, ale przede wszystkim możliwością urodzenia męskiego potomka. Padł na Magdalenę Czartoryską, która była młodsza od córek Michała Serwacego. Wówczas jednak nie uważano takiego małżeństwa za coś niezwykłego. Magdalena szybko dała księciu syna. Już rok po ślubie urodził się Jeremi. Choć wydawał się zdrowy, zmarł jednak przeżywszy zaledwie rok. Wkrótce Magdalena urodziła kolejnego syna, któremu nadano imię Ignacy (1728) i jeszcze w tym samym roku zaszła ponownie w ciążę. Niestety wkrótce ciężarna księżna zmarła na ospę (5 grudnia 1728 roku), a kilka miesięcy później zmarł również jej drugi syn, pogrążając ojca w wielkim żalu (31 maja 1729 roku).