Jednak król nie ufając dawnemu stronnikowi powierzył mu tylko funkcję regimentarza generalnego, co w praktyce jednak – wobec braku hetmana – dawało mu pełnię władzy nad wojskiem litewskim. Po śmierci cara Piotra I Wiśniowiecki poprawił swoje relacje z Rosją i dlatego w trakcie elekcji 1733 roku zdystansował się wobec uchwały obioru "Piasta"tak potocznie nazywano pewnych kandydatów, którzy nie mieli nic wspólnego z dynastią Piastów. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnymKonfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 35.. Wkrótce potem przeprowadził elekcję Augusta III, podpisał jego pacta conventaVolumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 309.. Jako jeden z nielicznych magnatów wziął udział w koronacji tego króla, a później zwalczał zwolenników Stanisława Leszczyńskiego, choć nie angażował się w tym mocno. W 1735 roku podpisał uchwałę Rady Generalnej konfederacji warszawskiejUchwała Rady Generalnej Konfederacji, 1735, s. 20.. Za zasługi dla nowego króla w 1735 roku odzyskał upragnioną buławę hetmańską.