Mianowany 1 stycznia 1934 podpułkownikiem dyplomowanym wrócił do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko kierownika Katedry Taktyki Ogólnej. W październiku 1938 został dowódcą 9 Pułku Ułanów Małopolskich, stacjonującego w garnizonie Trembowla i przydzielonego do Podolskiej Brygady Kawalerii.
II wojna światowa Na czele tego pułku walczył w kampanii wrześniowej 1939 w bitwie nad Bzurą w składzie Armii Poznań gen. Tadeusza Kutrzeby, a od 23 września w obronie Warszawy w składzie Zbiorczej Brygady Kawalerii gen. Romana Abrahama. Za postawę wykazaną podczas kampanii wrześniowej otrzymał Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari. Po zakończeniu walk z płk. Tadeuszem Komorowskim i ppłk. Edwardem Godlewskim założył w Krakowie organizację konspiracyjną pod nazwą Kaerge (od inicjałów twórców); pełnił w niej rolę szefa sztabu i zastępcy komendanta, płk. Komorowskiego. Wyznaczony także zastępcą komendanta Związku Walki Zbrojnej na obszar okupacji sowieckiej z siedzibą we Lwowie, gen. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza, w nocy 24/25 lutego 1940 przekroczył granicę niemiecko-radziecką pod Muniną i został aresztowany przez NKWD pod fałszywą tożsamością Józef Rumiński. Trafił do więzienia na Łubiance w Moskwie. Nierozpoznany, był więziony m.in.