Z zoroastryzmem łączyły się kulty bardziej archaiczne, rozpowszechnione zwłaszcza wśród rolników, jak kult bogini płodności i wód, Ardwisury-Anahity i jej towarzysza, umierającego i powracającego do życia, boga roślinności Sijawusza.
Chorezm od I do V wieku W I wieku n.e., prawdopodobnie za panowania Kadfizesa I (ok. 30-ok. 80), Chorezm znalazł się w granicach imperium kuszańskiego. W okresie tym doszło do rozbudowy sieci irygacyjnej. Kraj znalazł się też na trasie ważnego szlaku handlowego wiodącego z Chin przez Kaszgar i Ferganę do Chorezmu i stamtąd przez kraj Alanów na południowe tereny poduralskie i do Europy wschodniej. Chorezm pozostał pod wpływem religii Zoroastra, choć pojawiły się też na jego terenie buddyjskie stupy, a w sztuce oprócz wpływów buddyjskich również helleńskie. mały|Ruiny Toprak-Kala. Chorezm odzyskał niezależność po upadku imperium kuszańskiego w III wieku. Próbowali go opanować pierwsi władcy z dynastii perskich Sasanidów, jednak bezskutecznie. Na III wiek przypada krótkotrwały wzrost potęgi państwa. Król Artaw wzniósł wówczas swą siedzibę w Torpak-Kala. W 305 roku stolicę przeniesiono do Kijat na prawym brzegu Amu-Darii. Ówczesny szach Afrig zbudował tam wspaniały zamek Fir. Afrig był założycielem nowej dynastii Afrigidów, która panowała w Chorezmie przez kilka wieków.