W roku 328 p.n.e. król Chorezmu Farasmanes zaproponował Aleksandrowi Macedońskiemu wspólną wyprawę przeciw swym wrogom na północnym zachodzie. Po opanowaniu przez Macedończyków Azji Środkowej Chorezm pozostał tam jedynym niezależnym państwem, popierającym wszelkie ruchy separatystyczne w środkowoazjatyckich satrapiach państwa Seleucydów. Tak na przykład w okresie uniezależniania się Partii, jej władcy szukali przymierza z Chorezmem. W II wieku władcy chorezmijscy rozpoczęli wyprawy wojenne na hellenistyczną Baktrię, około roku 170 podbili Sogdianę, a wkrótce potem, nie wchodzący w skład państwa baktryjskiego Czacz lub Szasz (Oaza Taszkiencka).
Po upadku państwa grecko-baktryjskiego władcy Chorezmu zaczęli się uważać za spadkobierców hellenistycznych królów Baktrii i bili monety na wzór monet Eukratydesa, zachowując nawet jego imię. Wśród znalezionych monet chorezmijskich za najstarsze uchodzą dwie monety nieznanego króla z końca I wieku p.n.e. z tytułami króla Eukratydesa i charakterystycznym chorezmijskim znakiem. Na podstawie zawartości kurhanów można stwierdzić znaczne różnice majątkowe. Najbardziej rozpowszechnioną religią był w tym czasie zoroastryzm w swej wczesnej postaci. W miastach znajdował się tak zwany dom ognia, stanowiący ośrodek kultu.