Ówcześni królowie bili własną drobną monetę brązową, co wskazuje na rozwój handlu wewnętrznego. Nadal dobrze rozwijał się handel międzynarodowy. Pozycja kupców upodobniła się w tym okresie do pozycji arystokracji ziemskiej posiadającej majątki ziemskie, zamki z basztami i własną klientelę. Na ten okres przypada również rozwój pisma chorezmijskiego opartego na alfabecie aramejskim, które w V wieku ewoluuje w kierunku kursywy. Z III i IV wieku pochodzą zabytki pisma starochorezmijskiego z Torpak-Kala. Biruni wspomina o kronikach i traktatach religijnych, zniszczonych przez Arabów.
Chorezm od V wieku W IV–X w. n.e. Chorezmem władała - zgodnie z przekazem Biruniego - dynastia Afrygidów, która po roku 712 musiała podporządkować się Arabom pod wodzą Kutajby Ibn Muslima. Po załamaniu się kalifatu Chorezm wchodził kolejno w skład państw Samanidów i Seldżuków, następnie władzę zdobyła pochodząca od Turków Oguzyjskich dynastia Anusztigina, która zdołała zapoczątkować silne, lecz nietrwałe Imperium Chorezmijskie. Po podboju mongolskim, a następnie podziale państwa mongolskiego, Chorezm wszedł w skład ułusu Czagataja, następnie władzę sprawowała dynastia Timurydów. Po upadku tej dynastii kraj stał się częścią Chanatu Chiwy, od 28 maja 1873 r. pod zwierzchnictwem Rosji.