1626 György Káldi (1572–1634) przetłumaczył Biblię na podstawie łacińskiej Wulgaty.
Węgierska literatura baroku poza tym nie była, jak wiele innych, literaturą dworską, lecz przede wszystkim polityczną (antyturecką). Miklós Zrínyi (1620–1664) pisał lirykę, polityczne i militarne rozprawy, a jego głównym dziełem jest Szigeti veszedelem (1645/46) „Zagrożenie Szigetu”, pierwszy epos węgierski. Jego tematem jest szturm Turków na zamek Sziget (ok. 100 lat wcześniej), heroiczna walka i masakra jego obrońców.
Pierwszą węgierską encyklopedię w 1655 r. napisał János Apáczai Csere (1625–1659), była ona podstawą węgierskiego języka nauki.
Oświecenie i Romantyzm Wielu ówczesnych węgierskich pisarzy należało do osobistej gwardii Marii Teresy, byli oni przeważnie młodymi arystokratami, zafascynowanymi wiedeńskim życiem kulturalnym. Przedstawicielami literatury tego czasu byli m.in.: Sándor Baróczi (1735–1809), Ábrahám Barcsay (1742–1806) i György Bessenyei (ok. 1747–1811).