Dla Bibliotheca Corviniana powstały liczne prześwietne tomy z węgierskimi fragmentami.
Znaczącym, piszącym po łacinie węgierskim autorem był Janus Pannonius (1434–1472), z tego okresu pochodzi jednakże też literatura węgierskojęzyczna pisana przez Bálinta Balassiego (1554–1594).
W tym okresie powstały pierwsze częściowe drukowane przekłady Biblii: Listy Pawła Apostoła, które przełożył Benedek Komjáti (Kraków 1533), Cztery Ewangelie w tłumaczeniu Gábora Pestiego (Wiedeń 1536), Nowy Testament Jánosa Sylvestera (Újsziget 1541) oraz Psałterz Istvána Székely (Kraków 1548). W latach 1551–1565 powstała niejednolita Biblia sześciotomowa przetłumaczona przez zespół tłumaczy którym kierował Gáspár Heltai. Następnie w roku 1590 wydano Biblię Gáspára Károlya, która miała ponad sto wydań i do dziś jest wzorem dla węgierskiego języka i stylu biblijnego.
Literatura baroku W tym czasie udało się jezuitom nawrócić na katolicyzm wielu, wcześniej protestanckich, arystokratów. Jednym z głównych przedstawicieli kontrreformacji był Péter Pázmány (1570–1637), a jego główne dzieło „Przewodnik do Boskiej prawdy” (1613) było ważnym ogniwem w rozwoju węgierskiego języka filozoficznego.