przykładowo: Isaac Newton zasiadał w parlamencie i kierował mennicą królewską; Pierre Simon de Laplace był ministrem i zasiadał w senacie.
Matematycy bywają też uzdolnieni sportowo, np.: Harald Bohr był piłkarzem nożnym i jednym ze zdobywców srebrnego medalu olimpijskiego; Alan Turing trenował biegi długodystansowe.
Hierarchia prestiżu mały|Archimedes z Syrakuz bywa nazywany największym matematykiem starożytności. Jego profil widnieje na medalach Fieldsa.
Matematycy różnią się też doniosłością dorobku; tym wybitnym przyznaje się nagrody naukowe. Pierwszym wyróżnieniem tego typu – przez długi czas najbardziej prestiżowym – był Medal Copleya z XVIII wieku; jeszcze w tamtym stuleciu otrzymał je matematyk Benjamin Robins. Z czasem pojawiły się laury przyznawane wyłącznie matematykom jak Medal Sylvestera i Medal Fieldsa. Ten ostatni przez co najmniej kilka dekad uchodził za najwyższe wyróżnienie, jednak w XXI wieku pojawiła się też Nagroda Abela o porównywalnej renomie, jednak nadal zauważalnie mniejszej.