Koppány, nazywając się „prawym dziedzicem Gejzy”, rozpoczął oblężenie Veszprému, należącego do Sarolty. Stefan zareagował szybko. Zebrawszy swoje siły w Ostrzyhomiu, wyruszył przeciwko buntownikowi. W skład armii Stefana obok lekkiej węgierskiej konnicy wchodzili Pieczyngowie i Chabarowie. W bitwie stoczonej między Veszprém a Várpalota syn Sarolty pokonał Koppányego; ten ostatni poległ w walce.
Po bitwie zwłoki Koppányego poćwiartowano i zatknięto na bramach czterech grodów. Miało to być ostrzeżenie dla potencjalnych przyszłych buntowników. Sądzi się, że wyrok na Koppányego wydał nie Stefan, lecz jego matkaG. Györffy, Święty Stefan I, s. 150–151..
Gejza i Sarolta zostali przypuszczalnie pochowani w kościele św. Piotra i Pawła w Székesfehérvár; kościół ten w 1440 roku odwiedził kronikarz Jan Długosz, który – opierając się na relacjach miejscowych – określił go miejscem pochówku Gejzy i jego żony. W 1970 roku archeolodzy odkryli pozostałości fundamentów kaplicy o założeniu centralnym z kryptą grobową. Mogło to być miejsce pochówku Sarolty i Gejzy, jednak sama świątynia została wybudowana już po ich śmierci za panowania Stefana I.