Przemysł II przyłączył do Psarskich oraz nadał Borkowi część rzeki Warty od strony miasta Śrem aż do jeziora zwanego „Ciszka”, które to jezioro łączyło się w Psarskich ze strugą zwaną „Choszczyna”, wypływającą z tego jeziora. Książę nadał Borkowi prawo do wszelkich pożytków z tych wód, a więc z młynów, łowienia ryb, a także dał mu prawo polowania i wyrębu drzew. Dalej znajdowała się droga publiczna (łac. „via magna”), przechodząca ze Śremu w pobliżu wzgórza zwanego „Colige”, które wyznaczało granicę miasta Śrem z Psarskimi. Przy drodze z Psarskich do wsi Góra odnotowano kamienie wyznaczające granicę Psarskich i miasta Śremu. Dalej granicę tę wyznaczało inne wzgórze, położone koło jeziora pomiędzy Psarskimi a Górą, które należało do Psarskich. Następnie odnotowano ostrów (łac. „insula”) zwaną „Nedabilonis” leżącą nad rzeką Wartą, a dalej błoto zwane „Sczyrscza” oraz las zwany „Łęg” i „Łążęk”, które leżały koło wsi i do niej należały i które ciągnęły się do rzeki Warty. Dokument ten czasem cytowany jest pod błędną datą 1272.