W latach 1936–1937 oraz 1939-1941 studiował w systemie zaocznym w Moskiewskim Państwowym Pedagogicznym Instytucie Języków Obcych, gdzie zaliczył 3 lata studiów.
Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w 1941 został wywieziony w głąb ZSRR, gdzie do 1942 pracował jako nauczyciel w 10-letniej szkole średniej we wsi Jamaszewo w Czuwaskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. Do kwietnia 1943 był dyrektorem niepełnej, 7-letniej szkoły średniej we wsi Wysokowka, a następnie nauczycielem języków obcych w 10-letniej szkole średniej we wsi Małyje Kibeczi w tym samym rejonie.
W sierpniu 1943 na własną prośbę wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Został skierowany do Wydziału Politycznego Zarządu Głównego Związku Patriotów Polskich. Stamtąd został wysłany do obozu w Sielcach nad Oką, gdzie na mocy rozkazu dowódcy 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR został promowany do stopnia chorążego w korpusie oficerów polityczno wychowawczych. Początkowo był starszym instruktorem wydziału politycznego do pracy wśród ludności i wojsk nieprzyjaciela 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Otrzymał przydział do 1 batalionu 1 Pułku Piechoty jako instruktor wydziału oświatowego i wziął udział w bitwie pod Lenino. Po bitwie został lektorem w 3 pułku piechoty, a od maja 1944 wykładowcą (lektorem) w 1 Dywizji Piechoty.