Jesienią 1931 wytoczono mu kilka spraw za działalność komunistyczną, w związku z czym był poszukiwany przez policję. Na polecenie KPP emigrował najpierw do Niemiec, a następnie do ZSRR, gdzie wstąpił do Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików) i zajmował eksponowane stanowiska w Czerwonej Międzynarodówce Związków Zawodowych. Początkowo był referentem sekcji pracy w prezydium Wydziału Organizacyjnego Komitetu Wykonawczego, a od czerwca 1933 zastępcą kierownika Wydziału Krajów Bałkańskich. Był także zastępcą redaktora odpowiedzialnego i członkiem kolegium redakcyjnego dwutygodnika "Czerwone Międzynarodowe Związki Zawodowe". W styczniu 1935 został kierownikiem redakcji dwutygodnika "Parowoznik" Wydawnictwa Kolejowego w Moskwie orz miesięcznika "Parowoznoje Choziajstwo", a od grudnia 1935 był kierownikiem działu w redakcji gazety codziennej wydawanej przez Zarządu Polityczny Kolei Obwodu w Moskwie. W latach 1937−1939 był represjonowany w ramach czystek stalinowskich. We wrześniu 1939 został uniewinniony i zrehabilitowany przez Obwodowy Sąd w Moskwie oraz przywrócony do pracy jako nauczyciel języka niemieckiego w 7-letniej szkole średniej w Kołomnie, a od stycznia 1940 w 10-letniej szkole średniej w miejscowości Oziory w obwodzie moskiewskim.