W Kopanicy już w średniowieczu istniała szkoła. W 1408 odnotowano dom rektora, a w 1429 wspomniany został Andrzej rektor szkoły kopanickiej, który pozwany został do sądu przez Andrzeja rektora szkoły w Kiebłowie (obecnie Kębłowo) o to, że siłą uprowadził z Kiebłowa kleryka Pawła. Andrzej rektor z Kopanicy zeznał natomiast, że Paweł przebywa w Kopanicy z własnej woli .
W 1418 Mikołaj pleban kopanicki obiecał zapłacić 16 skudów Janowi zwanemu Sędzia, kmieciowi z Wierzenicy. W 1425 Michał Żmudek witryk kościoła parafialnego w Niałku dopominał się o 10 grzywien zapisanych mu w testamencie przez zmarłego Wawrzyńca plebana w Kopanicy na budowę kościoła w Niałku. W 1426 witrycy kościoła parafialnego w Kopanicy pozwali opata z Obry o kamień wosku, który należał się ich kościołowi na mocy zawartej ugody. W 1428 Jan pleban kopanicki toczył spór sądowy z braćmi Burchardem i Mikołajem z Kargowy o meszne od wszystkich wieśniaków z tej wsi. W 1498 po procesie o zniesławienie w kościele parafialnym w Kopanicy Michał pleban z Obry miał publicznie odwołać obraźliwe zarzuty (łac. „se facere compurgacionem – publice”) przeciw pani Katarzynie Jaromirskiej z Jaromierza.