W 1408 kancelaria biskupa poznańskiego Wojciecha Jastrzębca odnotowała kościół już dawniej wybudowany w Kopanicy ustanawiając go kościołem parafialnym oraz erygowała nową parafię kopanicką, do której włączyła obie wsie Kopanica - Kopanicę Wielką i Kopanicę Małą, a także Kargowę, Chwalim i Wąchabno, które dotąd miały utrudniony dostęp przez rozlewiska Obry do swego dotychczasowego kościoła parafialnego w Niałku Wielkim oraz wieś Jaromierz, z której „droga do tegoż kościoła prowadziła przez lasy pełne niebezpieczeństw”. Kościół parafialny w Kopanicy z woli króla polskiego Władysława II Jagiełły otrzymał uposażenie w postaci: dwóch łanów roli, placu na dom rektora, ogrodu, łąki i jazu na rzece Obrze, rybaka z wolnym ogrodem, 60 pni sosnowych na barcie pszczele ustawiane w borach kopanickich oraz jeden wierteł mąki żytniej z młyna kopanickiego. Ponadto odnotowano, że pleban będzie otrzymywał dziesięcinę z folwarków w Jaromierzu, Kargowie i Chwalimiu. Dokument wspomniał także miejscowego plebana Jana, dotąd plebana w Komorowie koło Wolsztyna, którego na to stanowisko wyznaczył biskup.