Po odrzuceniu rewizji Baader i Ensslin postanowili się ukrywaćTerroryzm w Europie Zachodniej, s. 66.. Korzystając z pomocy Mahlera, założyli organizację partyzantki miejskiej. Inspiracje czerpali z doktryny guevaryzmu i pism Carlosa Marighella. W kwietniu 1970 roku Baader przypadkowo trafił w ręce policji. Ensslin poznała w tym czasie Meinhof, którą zwerbowała do bojówki.
Członkowie grupy postanowili odbić Baadera z więzienia. Meinhof nawiązała z nim kontakt pod pretekstem pomocy w pisaniu książki o wychowankach domów dziecka. Akcję odbicia Baadera zorganizowano 14 maja 1970 roku. Data ta uważana jest za pierwszą akcję Frakcji Czerwonej Armii. Baader odbity został w trakcie spotkania zaaranżowanego w bibliotece w Berlińskim Instytucie Spraw Społecznych. Do budynku wtargnęli uzbrojeni napastnicy, ciężko raniąc przebywającego tam policjanta. Tego samego dnia organizacja oficjalnie przyjęła nazwę Frakcja Czerwonej Armii.