W Wabczu odbywały się nabożeństwa żałobne w intencji poległych w wydarzeniach 1860–1861, śpiewano pieśni patriotyczne. 10 lutego 1863 władze pruskie aresztowały proboszcza z Wabcza, patriotę Ignacego Tamowskiego oraz Jana Tchorzewskiego, plenipotenta Wilkxyckich, karczmarza Lewandowskiego i Sadowskiego. Później w 1864 roku osadzono do więzień następnych ludzi z Wabcza: nowego karczmarza Wojciechowskiego i czeladnika Piątkowskiego, którym zarzucono werbowanie ochotników do powstania. W 1906 roku doszło w Wabczu do strajku dzieci z inicjatywy rodziców, dzieci przestały odpowiadać po niemiecku. Najbardziej aktywnych rodziców aresztowano, a dzieci pobito.
17 lipca 1874 roku majątek w Wabczu kupił Franz Hover von Kobyliński z Kijewa za 180 000 talarów. Później sprzedał majątek Kazimierzowi Slaskiemu z Orłowa, 8 czerwca 1886 roku za 766481 marek. Slascy byli zasłużonymi działaczami niepodległościowymi na Pomorzu. Po jego śmierci majątek przejął jego syn patriota Witold Slaski, który zmarł w 1923 roku. Ostatnią dziedziczką Wabcza była córka Witolda Slaskiego Ludwika Maria Helena Slaska po mężu Łoś, wyszła za mąż w 1932 roku za Tadeusza Łosia. Po wybuchu II wojny światowej opuściła Wabcz, po wojnie władze komunistyczne nie pozwoliły jej wrócić do majątku, zmarła 2 lutego 1951 roku w Londynie.