W 1700 roku całe dobra w Wabczu są już własnością Konojadzkich herbu Prawdzic. Żoną Konojadzkiego była Anna z domu Wapczyńska, która była fundatorką kaplicy przykościelnej w Wabczu. Jej córka Maryna wyszła za Ignacego Działowskiego, który w 1728 roku wszedł w posiadanie części Wabcza. Druga część należała od 1745 roku do Stanisława Wapczyńskiego. Później Ignacy Działowski w 1776 roku przejął cały Wabcz, w dalszym okresie oddał go najstarszemu synowi Szymonowi Działowskiemu, który posiadał wiele majątków w ziemi chełmińskiej.Według spisu Pruskiego z 1772 w Wabczu mieszkało 236 mieszkańców, hodowano w tym czasie 58 koni,101 świń, 95 szuk bydła, 351owiec W 1789 roku Wabcz liczył 39 domów. Po śmierci Szymona Działowskiego dobra w Wabczu odziedziczyła jego córka Cecylia Elżbieta, która wyszła za Jakuba Wilksyckiego herbu Nałęcz. W XIX wieku wyodrębniono z majątku ziemskiego Wabcz na terenie północnej części Wabcza ziemie dla nowych mieszkańców dając początek nowej miejscowości Wabcz Abbau (Wabcz Wybudowanie) współcześnie Wabcz KoloniaAkta gruntowe sądu w Chełmnie, przechowywane w archiwum państwowym w Toruniu, sygnatury akt od 69/1647/0/2/4969 do 69/1647/0/2/4980.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wabcz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.