Następstwa mały|Podział imperium Karolingów (843-870) Podział przeprowadzony w Verdun okazał się trwały w tym sensie, że nie doszło już do ponownego trwałego zjednoczenia całej monarchii frankijskiej. Jednocześnie jednak wytyczone wówczas granice często się zmieniały, m.in. już w 848 roku Karol Łysy zajął Akwitanię i usunął z niej Pepina II, zaś po śmierci Lotara w 855 r. jego kraj został na mocy testamentu tego władcy podzielony między jego synów. Italię oraz tytuł cesarza otrzymał Ludwik II, Prowansję i Dolną Burgundię Karol, Górną Burgundię i Austrazję odziedziczył Lotar II, od którego imienia ten region zaczęto nazywać Lotaryngią.
W 857 roku możnowładcy z Galii ogłosili królem zachodniofrankijskim Ludwika Bawarskiego, jednak Karol Łysy stłumił bunt i zachował władzę. W 863 r. Ludwik II i Lotar II podzielili między siebie państwo zmarłego bezpotomnie Karola, natomiast po bezpotomnej śmierci 869 r. Lotara II jego ziemie w całości zajął Karol Łysy, który jednak już rok później na mocy traktatu w Meerssen ustąpił część tego terytorium Ludwikowi Bawarskiemu. Pięć lat później, w 875 r.