Jak wspomniano powyżej, każda mahākappa dzieli się na cztery części (skt catvārah kalpāh). Według Anguttara-nikāya i innych tekstów egzystencja mahākalpy wygląda następująco: Inwolucja kalpy (samvatta-kappa): okres, podczas którego poprzedni system świata (pali cakkavāla) jest całkowicie niszczony lub rozkładany na elementy składowe. Większość „istot” odradza się teraz w świecie Brahmy, który nie podlega rozkładowi. Chociaż teksty palijskie nie wspominają, co się dzieje z innymi istotami, można przypuszczać, że odradzają się w innych systemach świata zgodnie ze swoją karmą. Kontynuacja inwolucji (samvatta-tthāyī): jest to świat podzielony biegunowo, bez styczności obu krańców. Z jednej strony mamy pozostałą energię materii przedstawiającą ograniczoną przedmiotowość, a z drugiej – świat Brahmy i jego mieszkańców przedstawiających krańcową podmiotowość. Proces integracji zaczyna się dopiero w trzeciej kalpie. Okres ewolucji (vivatta-kappa): powolny proces integracji. Światowy system reewoluuje z resztek energii materii, a większość istot zamieszkujących świat Brahmy odradza się na ziemi, gdzie przez niezmiernie długi okres żyją w taki sam sposób w jaki żyli w niebie, żywiąc się zachwytem i będąc istotami świetlistymi i wytworami umysłu. Te świetliste i wręcz niematerialne istoty są bezpłciowe.