Buddyzm Kalpa (pali. kappa) – krańcowo długi okres. Sutry i śastry definiują jej długość na różne sposoby. Ogólnie dzieli się je na dwie kategorie: kalpy wymierne i niewymierne. Są trzy rodzaje kalp wymiernych: wielkie, średnie i małe. Kalpa mała liczy w przybliżeniu 16 milionów lat. Podstawowa kalpa jest okresem obejmującym 139 650 lat. Tysiąc tych kalp tworzy małą kalpę, dwadzieścia małych kalp to jedna średnia kalpa. Wielka kalpa to cztery średnie kalpy.
Okres istnienia świata ma wynosić cztery wielkie kalpy (44 688 000 000 lat): rozpad świata (pali. samvaññakappa), trwanie chaosu (pali samvañña-ññhàyã), formowanie się świata (pali vivañña-kappa), trwanie świata (pali vivañña-ññhàyã). Opisy tych części można znaleźć w Kanonie palijskim: Kappa Sutta (AN.IV.156) Metta Sutta (AN.VII.62)
Według Abhidharmakośa śāstra czas istnienia świata, czyli jedna wielka kalpa (pali mahākappa) składa się z czterech okresów zwanych także czterema kalpami (pali asamkheyyakappa): formowanie się świata rozwój trwanie świata schyłek i rozpad (chaos) Każdy z tych czterech okresów trwa przez 20 małych kalp (pali antarakappa) i jest to równe jednej średniej kalpie. Z kolei każda antarakappa jest podzielona na osiem yuga, czyli er.