Decydujący o sprawach floty wielki książę Aleksy zaakceptował do realizacji ostatni projekt, lecz polecił zamienić działa kalibru 203 mm na łącznie dziesięć armat jednolitego kalibru 152 mm. Przez ponad rok, na etapie opracowania dokumentacji i zaakceptowania jej przez Morski Komitet Techniczny, projekt podlegał jednak kilkukrotnym daleko idącym zmianom, w tym układu siłowni (napęd dwuśrubowy, ostatecznie trzyśrubowy), linii kadłuba i uzbrojenia.
W lutym 1896 roku, pod wpływem niemieckich krążowników uzbrojonych w bardziej szybkostrzelny zestaw 12 armat kalibrów 150 mm i 105 mm, zdecydowano się na sześć dział kalibru 152 mm i sześć kalibru 120 mm, jednocześnie artylerię pomocniczą zamieniono z nietypowego w Rosji kalibru 57 mm na 27 dział kalibru 47 mm. Już w kwietniu jednak, pod wpływem informacji o nowym ciężej uzbrojonym krążowniku „Hertha” (działa kalibrów 21 cm i 15 cm), zdecydowano się ponownie na 10 dział kalibru 152 mm, wzmacniając zarazem artylerię pomocniczą do 20 dział kalibru 75 mm. Ostatecznie po rozpoczęciu budowy, w listopadzie 1896 roku, dla zmniejszenia przeciążenia artylerię główną zredukowano do ośmiu dział i zrezygnowano z ich masek.