Żaden nie doczekał się jednak realizacji, gdyż wymagały one dopracowania, a nadto uznano, że powstałe okręty będą i tak słabsze od brytyjskich krążowników I klasy, zaś niepotrzebnie zbyt duże do walki z krążownikami II klasy. W tym czasie pierwotne zapotrzebowanie stało się nieaktualne wobec zażegnania groźby wojny z Wielką Brytanią, jednakże rosyjskie kierownictwo uświadomiło sobie zagrożenie ze strony intensywnie rozbudowującej się Cesarskiej Marynarki Niemiec. Dla zaoszczędzenia czasu, bez rozpisywania kolejnego konkursu, admirał Czychaczow zlecił państwowemu Zakładowi Bałtyckiemu () w Petersburgu zaprojektowanie krążownika przeznaczonego na Bałtyk, o mniejszej wyporności, na wzór brytyjskich krążowników II klasy typu .

thumb|Wodowanie „Aurory” 7 maja 1895 roku kierujący stocznią starszy konstruktor K. Ratnik przedstawił trzy wstępne projekty krążowników o wyporności od 4400 do 5600 ton, a 11 maja jeszcze czwarty, opracowany z własnej inicjatywy projekt większego okrętu o wyporności 6000 ton i uzbrojeniu w dwa działa kalibru 203 mm, osiem kalibru 152 mm i 27 kalibru 57 mm, wzorowany na nowszym brytyjskim krążowniku „Talbot” (typu Eclipse). Ratnik zapoznawał się też z rozkładem mas nowego francuskiego krążownika „D’Entrecasteaux”.