W tym samym czasie uzbrojona w sarisy falanga zaatakowała frontalnie jazdę perską. W rezultacie osiągnięto również powodzenie wskutek zamieszania wywołanego wśród Persów wspomnianym atakiem dowodzonej przez Aleksandra konnicy. Ostatecznie szalę zwycięstwa na korzyść Macedończyków przeważyło uśmiercenie przez Aleksandra Mitrydatesa, zięcia króla perskiego Dariusza. Nie ścigana przez macedońskie wojska armia perska rzuciła się do ucieczki.
Na polu bitwy pozostali jedynie hoplici – greccy najemnicy, którzy zamierzali pertraktować z zamiarem przejścia na stronę Aleksandra, lecz potraktowanych jak zdrajców, okrążono ich i w znacznej części wybito. Zaledwie 2 tysiące skapitulowało i zakutych w kajdany, odesłano do Macedonii z przeznaczeniem do niewolniczej pracy w kopalniach srebra. W ten sposób Aleksander karał renegatów, dając innym najemnikom przestrogę co do ich przyszłego losu.
Znaczenie i skutki Macedonia przejęła kontrolę nad greckimi miastami położonymi nad azjatyckim wybrzeżem Morza Śródziemnego. Persja w ciągu następnego roku utraciła panowanie nad całym terytorium Azji Mniejszej.