Kontrowersje Według części historyków starożytnych, jak Plutarch, Arystobulos czy Flawiusz Arrian (opierających się na zapiskach Kallistenesa, kronikarza Aleksandra), co bezkrytycznie powtarzają niektórzy badacze nowożytni (np. N.G.L. Hammond), falanga frontalnie miała forsować rzekę w obliczu nieprzyjaciela. Odmiennie sądzi Diodor Sycylijski, który przeprowadzając logiczny wywód dowiódł, że szyk armii perskiej (z konnicą na czele, piechotą na tyłach) miał sens jedynie w sytuacji, gdy wojska Aleksandra znalazły się po tej samej stronie rzeki. Peter Green, przychylając się do wersji Diodora, uważa, iż mogło nawet dojść do próby frontalnego ataku, lecz został on krwawo odpartyMimo to, niektórzy interpretatorzy nadal obstają przy tej spektakularnej wersji inicjującej i zwycięskiej szarży władcy, podyktowanej jego emocjonalnością i osobistą brawurą, chociaż napiętnowaną negatywną oceną znawców wojskowości (S. Fischer-Fabian: Aleksander Wielki, dz. cyt., s. 48-49). i że w planie bitwy ostatecznie postąpiono zgodnie z sugestią Parmeniona; później natomiast została przez Kallistenesa stworzona relacja propagandowa, zgodna z wolą Aleksandra pragnącego zachować wizerunek wodza niezwyciężonego (aniketos).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy Aleksandra Macedońskiego Kategoria:Bitwy Achemenidów