Miejscowość była wsią graniczną pomiędzy Koroną Królestwa Polskiego a księstwem głogowskim. W 1528 wieś wraz z okolicą odnotowana została przy opisie tej granicy. Była nią rzeka wypływająca ze stawu, na której stał młyn zwany "Schubertmyl" leżący w Królestwie Polskim pomiędzy wsiami Lgiń i Wygnańczyce, a także rzeka nad którą leżał młyn "Takemil" poniżej młyna "Schubertsmyl" będący granicą pomiędzy Lginiem i Wygnańczycami w Królestwie a Strońskiem w księstwie. Kopce graniczne znajdowały się na brzegu w lesie zwanym "Szak", nad strugą o nazwie "Szak", obok stawu zwanego "Święte", przy bagnie "Kaduskie błoto". Kopiec narożny, który kończył ten odcinek rozdzielał Lgiń w Koronie Królestwa Polskiego od dwóch, nieistniejących obecnie wsi Strońska i Zbierska leżących w księstwie głogowskim. Dalej granica przebiegała przez kopce przy bagnie zwanym "Miedźwiedzi Kierz", na wzgórku, czyli na grzębie, naprzeciw łąki karczmarza, aż do kopca narożnego pod lasem Wijewskim. Przy końcu wspomnianej łąki karczmarskiej przebiegała granica, która rozdzielała Lgiń oraz Wijewo w Królestwie od Zbierska w księstwie głogowskim.