Miejscowość odnotowana została także w regestach podatkowych. W 1531 odbył się pobór podatków od 3 łanów po wiardunku, od dwóch karczm po 6 groszy. W 1535 od 3 łanów, dwóch karczm oraz od trzech "korzeczników" czyli młynów zbożowych napędzanych kołem wodnym ustawionych na rzekach. W 1563 pobrano podatki od 7 łanów, dwóch karczm, 6 młynów wodnych. W 1564 wieś Lgiń miała 3 łany. W 1566 wieś należała do kasztelana przemęckiego Andrzeja Opalińskiego, który zapłacił podatek od 7 łanów, dwóch karczm, młyna o 7 kołach, 10 zagrodników po 4 grosze, zagrodników bez roli 2 grosze, 2 komorników z powodu ich ubóstwa po dwa grosze. W 1579 pobrano ze wsi podatki od 7,5 łana, 13 zagrodników z rolami, rymarza, czterech rybaków, 3 rzemieślników, 8 komorników z inwentarzem, 6 komorników bez inwentarza oraz od owczarza wypasającego stado w liczbie 150 owiec.
W XVII wieku miejscowość należała do kasztelana poznańskiego Łukasza Opalińskiego. Do XVII wieku na cmentarzu wiejskiego kościoła parafialnego wznosiła się jeszcze kaplica św. Anny. Na jednej ścianie tej kaplicy był napis łaciński świadczący, że w 1476 ufundowała ją Małgorzata Lgińska.