Metplazmy, metataksy i metasememy mają charakter gramatyczny, jako że odnoszą się do kodu językowego, metalogizmy nie mają charakteru gramatycznego, ale logiczny, jako że odnoszą się do przedmiotu odniesienia (rozumianego jako relacja między znakiem a jego odniesieniem); zarazem metaplazmy i metataksy mają charakter ekspresyjny, zaś metasememy i metalogizmy treściowy. Te cztery kategorie metabol mogą z kolei przybrać cztery charaktery: suppresion (odłączenia elementu, zbliżonego do klasycznej detrakcji), adjonction (przyłączenia elementu, zbliżonego do klasycznej adiekcji), suppresion-adjonction (przesunięcia elementu poza tekst lub wprowadzenia do niego czegoś z zewnątrz, odpowiadającego klasycznym figurae per transmutationem) i permutation (immutacji elementu, odpowiadającej klasycznym figurae per immutationem). W podziale tym mieści się porównanie jako metasemem o charakterze suppression, dzielący ten charakter z synekdochą i metaforą – ale wyłącznie z metaforą in praesentia, podczas gdy metafora in absentia jest odmiennym rodzajem metaboli.