Wyjście Brytyjczyków w morze spowodowałoby niebezpieczeństwo minięcia się obu zespołów, lecz w dalszym ciągu Brytyjczykom sprzyjało szczęście i atak niemiecki nastąpił tego dnia.
Siły Brytyjskie okręty HMS „Invincible” i HMS „Inflexible” były znacznie potężniejsze od niemieckich, prezentując nowszą klasę krążowników liniowych. Uzbrojone były w 8 dział kalibru 305 mm każdy, podczas gdy niemieckie krążowniki pancerne admirała Spee: SMS „Scharnhorst” i SMS „Gneisenau” miały po 8 dział 210 mm, a co istotniejsze, brytyjskie okręty były szybsze. Mimo to, niemieckie działa również stwarzały zagrożenie dla słabo opancerzonych krążowników liniowych. Poza dwoma krążownikami liniowymi, brytyjska eskadra składała się ponadto z 3 krążowników pancernych HMS „Carnarvon”, HMS „Cornwall” i HMS „Kent” i dwóch krążowników lekkich HMS „Bristol” i HMS „Glasgow” (Niemcy mieli natomiast jeszcze tylko 3 krążowniki lekkie, SMS „Nürnberg”, SMS „Leipzig” i SMS „Dresden”). Oprócz nich, dozór u wejścia do portu pełnił brytyjski krążownik pomocniczy „Macedonia”. W skład niemieckiego zespołu wchodziły także 3 transportowce z węglem dla okrętów.