W 1941 roku Roosevelt mianował Johna Gilberta Winanta ambasadorem w Wielkiej Brytanii, a Winant pozostał na tym stanowisku aż do rezygnacji w marcu 1946 roku. W książce z 2010 roku pt. Citizens of London: The Americans Who Stood with Britain in Its Darkest, Finest Hour autorka Lynne Olson opisała Winanta jako osobę, która radykalnie zmieniła stanowisko USA, zastępując zwolennika appeasementu Josepha P. Kennedy’ego Sr. Wiosną 1941 roku W. Averell Harriman służył prezydentowi Franklinowi D. Rooseveltowi jako specjalny wysłannik do Europy i pomógł koordynować program lend-lease. Oba kraje potwierdziły, że „pomimo przystąpienia Japonii do wojny, naszym zdaniem Niemcy nadal są głównym wrogiem, a ich klęska jest kluczem do zwycięstwa. Po klęsce Niemiec musi nastąpić upadek Włoch i klęska Japonii”.
Stany Zjednoczone W 1940 roku istotnym krokiem w kształtowaniu strategii „Europe first”, połączonej ze strategiczną defensywą przeciwko Japonii na Pacyfiku, była notatka „Plan Dog” adm. Harolda R. Starka, która zalecała priorytet Atlantyku i Europy. Po akceptacji zasadniczych punktów przez Marshalla i jego sztab dokument został w grudniu 1940 roku przekazany Rooseveltowi jako opracowanie Joint Army-Navy Planning Committee.