W mantrze wspólnota ogłasza, że ktoś taki został znaleziony — jest to Zaratusztra. Hinz tłumaczy pierwszy wers w myśl założenia, że Zaratusztra jest upragnionym mistrzem i rozsądzającym. W dalszej części Hinz rozumie Zaratusztrę jako tego, który sprawia, że dla Mazdy dokonywane są pobożne czyny wypływające z Dobrego Umysłu. Wohu Manah oznacza tu zarazem Amszaspanda, przez którego Zaratusztra otrzymał objawienie, oraz dobre, pobożne nastawienie człowieka.
Hinz tłumaczył formułę następująco:
Insler również wychodził od związku z Jasną 29. U Inslera ahū oznacza „Pana”, ratuš — „sąd” lub „rozstrzygnięcie”, vairyō ma sens powinności – „musi być wybrany”, a aṣ̌āt̰ hacā znaczy „zgodnie z Ašą”. Insler interpretował Ahuna Wairję jako modlitwę wspólnoty zaratusztriańskiej, której głównym tematem jest wybór właściwego Pana i właściwego sądu zgodnego z Aszą. W tym wyborze fałszywi bogowie zostają odrzuceni, a wierny wybiera panowanie i osąd Ahury Mazdy. Druga część modlitwy mówi według niego o regule czynów wynikających z dobrego myślenia. Nie chodzi tu o czyny Wohu Manah jako jazaty, lecz o czyny wypływające z dobrego myślenia.