Zainteresowanie POE(SI)Ą z IT wzrasta: „do spotkania literatów z informatykami dołączyli (...) przedstawiciele Uniwersytetu Szczecińskiego związani z polonistyką, dziennikarstwem i literaturoznawstwemDanuta-Romana Słowik, Od Euterpe po sztuczną inteligencję, „Migotania” 2024, nr 8, s. 62–66.. Współpraca z Zachodniopomorskim Uniwersytetem Technologicznym (Wydział Informatyki) oraz Uniwersytetem Szczecińskim zaowocowała stworzeniem szczecińskiego algorytmu do generowania wierszy.
Leszek Dembek, mówiąc o nieuchwytności poezji (jej tajemnicy i piękna), dowodzi, że „sztuczna inteligencja stwarza nieograniczone możliwości jej rozwoju" i „odkrywania nieznanych labiryntów jej istnienia". Zapowiedział również kontynuację eksperymentów polifonicznych, m.in. w ramach ramach Laboratorium Poezji III (kolejny etap inicjatywy), wskazując możliwe kierunki rozwoju współpracy z SI.
Definicje i pojęcia kluczowe Wiersz polifoniczny Wiersz polifoniczny to utwór powstały przez dopisywanie metodą równoległą przez jednego autora lub grupę autorów własnych wersów do wersu podstawowego (oryginału lub wiersza SI), przy zachowaniu przesłania pierwotnego, lecz z użyciem indywidualnej poetyki.