miało nastąpić rozgraniczenie Dowieżyna z „Jeziorkami”, lecz jak zapisano dotychczas tego nie dokonano. W 1564 w granicach wsi odnotowano gaik brzozowy. W 1570 miało miejsce rozgraniczenie pomiędzy Dowieżynem a Jeziorkami, biegnące od kopca przy drodze wielkiej z Buku do Poznania przy lesie dębowym wsi Dąbrowa do kopca narożnego wsi Otusz, Dąbrowa i Dowieżyn, a od niego usypano 20 kopców wyznaczonych według starych, widocznych dobrze znaków czyli wg starych ujazdów, aż do kopca narożnego wsi Piekary. W 1577 odnotowano przed wsią małe jezioro zwane „Błocko”.
W 1423 imiennie odnotowany został „prudens Michał” sołtys dobieżyński. W 1425 „scultetissa Drogosława z Dobieżyna”. W 1577 uczciwy i opatrzny Andrzej Gaiel kupił sołectwo w Dobieżynie za czasów biskupa Adama Konarskiego, lecz spłonął mu świadczący o tym dokument. Na jego prośbę biskup wystawił mu nowy dokument, w którym m.in. zezwolił sołtysowi na połów ryb w jeziorze Błocko, z tym zastrzeżeniem, że poddani z Dobieżyna mogą w nim poić swój inwentarz. W 1471 imiennie odnotowany został kapłan dobieżyński Maciej.