Miejscowość odnotowały także historyczne rejestry podatkowe dzięki, którym znamy stosunki własnościowe we wsi. W 1508 miał miejsce we wsi pobór z 5 łanów. W 1510 pobrano podatki z 4 łanów. W 1563 pobrano opłaty podatkowe od 7,5 łana, Karczmy, jednego komornika, 3 łanów sołeckich oraz 5 łanów opuszczonych. W 1564 Dowieżyn leżał w kluczu bukowskim dóbr biskupstwa poznańskiego. We wsi było 7,5 łanów osiadłych oraz 5,5 łanów opuszczonych. Z łanów osiadłych oraz opustoszałych płacono po 42 grosze czynszu, a także w naturze 4 ćwiertnie owsa, dwa kapłony oraz 30 jaj od łana. Dawano też owies oraz koguty tytułem opłaty zwanej wiecne. Z trzech łanów sołeckich, sołtys dawał jednego dukata. Karczma rocznie płaciła po 24 grosze, a od każdych dwóch beczek po 9 denarów tytułem opłaty zwanej „stawne” oraz z kawałka roli przy karczmie oddawano po 7 groszy. We wsi był także folwark o powierzchni 6 łanów, na którym wysiewano jesienią i wiosną po około 10 małdratów. Z łąk oddawano w ramach opłaty stóg siana. W 1580 we wsi było 8 łanów, 5 zagrodników, z których 3 płaciło po dwa grosze,a także komornik, który płacił 8 groszy, jeden „colonus” czyli kolonista, 5 łanów opuszczonych, 3 łany sołtysie.