W 1881 Dobiercice stanowiły wieś, oraz dobra, dzielące się na folwarki: Dobiercice (1200 mórg), Chudoba (niem. Eichborn) (710 mórg) i Neu-Ohlen (835 mórg). Folwark Neu-Ohlen założył w 1780 właściciel Abraham Sylwiusz von Ohlen. Folwark znany był również pod polską nazwą "Oła". Wieś miała 21 osad i 450 mórg. Od pierwszej połowy XVIII wieku do połowy XIX wieku na południowy wschód od Dobiercic wydobywano i wytapiano rudę żelaza. W 1824 władze pruskie założyły szkołę. W 1691 wzniesiono pierwszy drewniany kościół, który następnie w 1824 zamknięto. W 1861 na miejsce zamkniętego kościoła wzniesiono murowaną, bazylikową świątynię ewangelicką. Według źródeł, miejscowi pastorzy uczyli języka polskiego. Znane są nazwiska pastorów Jana Thyreusa (pastor w Dobiercicach od 1686 do 1691, syn polskiego pisarza Jana Thyreusa starszego) i Krystiana Riedela, którzy uczyli młodych wrocławian Jana Dawida Raschke i Samuela Künzela.
Od 1774 wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono skrzyżowane narzędzia rolnicze, od prawej: kosa, grabie, cep. W roku 1887 oddano do użytku drogę bitą w kierunku Byczyny