Według spisu z 1910 we wsi mieszkały 184 osoby, z czego 158 deklarowało się jako Polacy, zaś 26 jako Niemcy, zaś obszar dworski zamieszkiwało 146 osób, z czego 130 deklarowało się jako Polacy, zaś 16 jako Niemcy. W wyborach do Reichstagu, w styczniu 1907, na polskiego kandydata ks. Pawła Rogowskiego głosowało 2 mieszkańców wsi, zaś na kandydata niemieckiej partii konserwatywnej księcia Christiana Kraft Hohenlohe-Öhringen, głosowało 137 mieszkańców. W ostatnich przed wybuchem wojny wyborach do Reichstagu, w wyborach na terenie wsi w styczniu 1912, na polskiego kandydata ks. Pawła Kuczkę nie padł żaden głos, zaś na kandydata niemieckiej partii konserwatywnej Ludwiga Meyera 169 głosów.
Podczas plebiscytu w marcu 1921, na obszarze gminy wiejskiej z 200 uprawnionych (w tym 108 niemieckich emigrantów), za Polską głosowało 2, zaś za Niemcami 197 głosujących, zaś na obszarze dworskim z 68 uprawnionych, za Polską nie głosował nikt, zaś za Niemcami było 68 głosujących. W 1929 w parafii zamieszkiwało 298 ewangelików i 67 katolików.
Od 1917 do 1937 dzierżawcą majątku był Beyerhaus. Syn dzierżawcy sprzeciwiający się Hitlerowi, został wydziedziczony, zaś majątek przeszedł we władanie państwowe. Do 1945 zarządcą majątku był Elsner.