Zdaniem językoznawców nazwa miejscowości pochodzi od niem. nazwy „Wilhelmsdorf” oznaczającej wieś Wilhelma. Nazwa „Dobiercice” pojawiła się dopiero w XVIII w. i jest urobiona od nazwy Dobert. Według wersji Zbigniewa Bilińskiego, nazwa „Dobiercice” wygląda na zniekształconą z pierwotnej „Dobrocice” lub „Dobrowice”, pochodzącej od formy osobowej „Dobry”. We wrześniu 1947 określono urzędowo w brzmieniu polskim nazwę oraz pisownię miejscowości „Dobiercice”, oraz w II przypadku i przymiotniku „Dobiercic”, „dobiercicki”.

Historia Pierwszym znanym właścicielem w 1393 wieku był Johannes Gronche. W 1549 posiadłość była w rękach Franciszka Warkotscha. W 1666 do 1701 właścicielem został Jaroslaus von Skal. Od tej pory miejscowość często zmieniała właścicieli. Właścicielami lub dzierżawcami byli m.in. von Brochin, von Seydlitz, von Pritzelwitz, von Koszyckin, von Bode,von Strachwitz, von Juland, von Aulock.

Do 1840 majątek był częścią majątku Paruszowice, należącego do Grafa von Bethsy Bankau (Bąków). W 1840 majątek Dobiercice odkupił dzierżawca Hans Beyer. Majątek wówczas liczył 333 hektary, w tym 259 ha gruntów ornych, 29 ha użytków zielonych, 26 ha lasów i 19 ha innych użytków.