Jatkowa – nie istnieje, ul. Kanałowa – bez zmian, ul. Szlachtuzowa → ul. Laskowskiego.. Warownia istniała jeszcze w XVII wieku; została ostatecznie zniszczona w czasie najazdu wojsk siedmiogrodzkich z 1657. Tereny te stanowią zarazem najstarszą część miasta; do czasów współczesnych nie zachowały się tam jednak żadne zabytkowe budowle ani ich pozostałości.
Gród był wielokrotnie niszczony: przez Prusów, Tatarów, Jaćwingów i Litwinów, m.in. w latach 1241 (najazd mongolski na ziemie polskie), 1244, 1260, 1282 lub 1283, 1283 i 1350. Częste napady znacząco hamowały rozwój osadnictwa. Według badań T. Ladenbergera na początku panowania Kazimierza Wielkiego cała parafia łukowska liczyła 192 mieszkańców (Łuków i okoliczne wioski). Dopiero zawarcie w 1385 roku unii polsko-litewskiej dało względne uspokojenie sytuacji. W 1369 roku Kazimierz Wielki nadał Łukowowi prawa wolnego miasta. Przywilejem z 23 czerwca 1403 Władysław Jagiełło przeniósł Łuków z prawa polskiego na prawo magdeburskie. Z kolei w maju 1455 Kazimierz Jagiellończyk nadał miastu targ tygodniowy, mający się odbywać w każdy poniedziałek.
XVI–XVIII wiek
Aleksander Jagiellończyk 16 kwietnia 1505 nadał przywilej, zezwalający na zbudowanie w mieście ratusza i zaprowadzenie w nim wag.