Alewizm jest wyznaniem sufickim, co dowodzi jego pochodzenia od bektaszyzmu. Religia ta jest synkretyczna, łączy w sobie elementy m.in.: chrześcijańskie czy zoroastryjskie. Bogiem według alewitów jest Allah (zwany też Al-Hakk), jednak razem z reprezentującymi jego światło i pochodzącymi od niego Mahometem i Alim tworzy Świętą Trójcę. Pogląd ten, wedle którego prorok islamu i jego zięć zawierają w sobie boski pierwiastek, sugeruje klasyfikację alewizmu jako wyznania heterodoksyjnego w ramach islamu. Kluczowa dla doktryny tej religii waga nauk przypisywanych Alemu oraz wysoka ranga jego osoby wskazywałaby na pochodzenie alewizmu od szyizmu, jednak muzułmańscy duchowni stale spierają się o prawdziwość tego stwierdzenia.
Alewici wierzą też w istnienie nadprzyrodzonych sił dobra i zła w postaci aniołów oraz dżinnów.
Łaski boskiej i mistycznej dorosłości alewita może dostąpić na podstawie czterech warunków – narodzin, wiedzy, świadomości i znalezieniu w sobie Boga.