Alewici skupili się bowiem na religijnym i kulturowym odżyciu ich społeczności, na nowo żyjąc zgodnie ze starymi tradycjami i starając się o uznanie ich odrębności w sunnickiej Turcjihttps://www.researchgate.net/publication/356469689_The_Religionization_in_Alevi_Culture_An_Exploratory_Study_on_Spiritual_Leaders_Dedes.
Wierzenia i praktyki mały|Bağlama/Saz, święty instrument alewizmu.
Powstanie alewickiego mistycyzmu przypisuje się Hadżi Bektaszowi Wali i jego ruchowi bektaszytów, który ze względu na przypisywane mu cuda zaskarbił sobie przychylność wielu anatolijskich koczowników. Oba ugrupowania współdziałały ze sobą do XV wieku, kiedy za sprawą konfliktu o pochodzenie liderów religijnych, w którym bektaszyci wierzyli że ich przywódcy muszą pochodzić bezpośrednio od Bektasza Wali, a alewici uznawali, że wystarczy być w społeczności, by móc nią kierować. Rozłam ten nie zmienia jednak faktu, iż niektóre elementy alewizmu, np: synkretyzm, wywodzi się właśnie z nauk Bektasza Wali.