Innym przykładem była generalna odmowa pracy w Republice Weimarskiej po zamachu stanu (Pucz Kappa-Lüttwitza) w marcu 1920, która – zorganizowana przez Socjaldemokratyczną Partię Niemiec (SPD) – doprowadziła do upadku puczu.
Historia Pochodzenie terminu W 1768 w Wielkiej Brytanii doszło do jednego z pierwszych udokumentowanych protestów pracowniczych, które przyczyniły się do ukształtowania współczesnego znaczenia terminu „strajk”. W porcie Sunderland marynarze handlowi, niezadowoleni z niskich płac, zaprzestali pracy poprzez opuszczenie żagli na statkach (), symbolicznie demonstrując odmowę wykonywania obowiązków. Protest zakończył się sukcesem – armatorzy zgodzili się na podwyżki. Wydarzenia te szybko znalazły naśladowców wśród marynarzy londyńskich, którzy zatrzymali ruch statków na Tamizie i zażądali od parlamentu podniesienia wynagrodzeń. W demonstracjach wzięło udział kilkanaście tysięcy osób. Po tych wydarzeniach termin „strajk” (strike) zaczął być powszechnie używany w znaczeniu zaprzestania pracy w celu osiągnięcia postulatów ekonomicznych.