Ospa prawdziwa należy do grupy chorób mających największe znaczenie jako broń biologiczna z racji: śmiertelności (szacuje się ją do kilkudziesięciu procent) zaraźliwości (przenosi się z człowieka na człowieka poprzez powietrze, a także pośredni i bezpośredni kontakt) braku odporności populacji (nie są prowadzone szczepienia) trudności w rozpoznaniu na wczesnym etapie ataku (wpływa na to eradykacja) możliwości dezorganizacji służby zdrowia. Wiadomo, że ospa prawdziwa znajdowała się w arsenale broni biologicznych ZSRR. Według Kena Alibeka, byłego wicedyrektora Biopreparatu (instytucji zajmującej się w ZSRR badaniami nad taką bronią), wojskowe zapasy wirusa ospy w latach 70. i 80. wynosiły około 20 ton i były składowane w wojskowym kompleksie w ZagorskuK.Alibek, S. Handelman, Biohazard, Prószyński i S-ka, Warszawa 2000, s. 95–103..